ว่าด้วยความกลัว

วันที่ 19/8/2557 

เวลา  13.20 น

ปีนี้ใช้ชีวิตด้วยความกลัว หวาดระแวง รอบด้าน ซ้าย ขวา หน้า หลัง มีแต่เรื่องน่ากลัว จะขับรถก็กลัว อยู่บ้านก็กลัว ออกจากบ้านก็กลัว จะนั่ง นอน ยืน พูด คุย ตด ขี้ มีแต่ความระแวงความกลัวในสิ่งที่จะเกิดจากเหตุการณ์นั้นๆ... มันทำให้นึกถึงเมื่อก่อนตอนที่อยู่แบบไร้บ้าน ไร้คนพึ่งพิง ไร้คนสนใจ ชีวิตตอนนั้นไม่มีคำว่ากลัว (มีแต่เครียดแบบขำๆ หุหุ ) และไม่เคยท้อ แต่กลับยิ้มเย้ยหยันหัวเราะออก ในความบ้าบอของโชคชะตาที่มันส์ๆ แบบนั้น...เลยต้องมานั่งทบทวนตัวเองว่า 'มึงจะกลัวอะไรนักหนาวะ' จะไปยึดติดเพื่อ อะไร ทำไมต้อง  'ตัวกูของกู' จังหวะที่คิดถึงคำว่า 'ตัวกูของกู' ถึงกับอุทานดังๆในใจว่า "กูนี่แม่งแก่ แล้วยังจะใช้ชีวิตแบบประมาท" ประมาทในที่นี้หมายถึง ลืมหลักการอันไม่มีหลักการแห่งความสุข ที่ไม่เดือดร้อนใคร ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ ไม่ต้องกังวลกับหนี้ก้อนโต กลัวโจรขึ้นบ้านอีกรอบ กลัวใครจะขับรถมาชน กลัวว่าจะไม่มีใครรัก ชีวิตมันไม่ยาก แต่มันก็ไม่ได้ง่ายเสมอไป โลกมีขาว มีดำ มีสิ่งที่รอจะค้นพบ หรืออาจเปลี่ยนแปลงชีวิตไปตลอดกาล...ตอนนี้ทำได้แค่ใช้ชีวิตเพื่อค้นพบต่อไป

ถ้าคุณไม่มีความกลัว คุณจะทำอะไร