อาการคนเริ่มแก่มั้ง
ไม่รู้บทความนี่จะเขียนหัวข้ออะไรดี...เอาเป็นว่าอยากเขีบยอะไรก็เขียนๆไป ระบายมันออกมาก็พอ สภาพจิตใจตอนนี้สับสน วุ่ยวาย เหนื่อยจิตเหนื่อใจ นอนไม่ค่อยหลับ กลางวันง่วง ตกดึกตาสว่าง
ผมเป็นคนไม่ค่อยอยากพูดปัญหาตัวเองให้คนอื่นฟัง ชอบเก็บซ่อนความรู้สึกไว้ลึกๆคนเดียว พักหลังรู้สึกตนเองสูญเสียศักยภาพบางอย่างไป หมดไฟในการทำงานไปสิ้นเชิง เบื่องาน ลองเปลี่ยนงานใหม่ก็สนุกในช่วงแรกๆ หลังๆก็เบื่อ อยากนั่งเฉยๆ ให้เวลามันหมดไปเฉยๆ ให้มันผ่านวันนี้ไป สิ่งที่เคยชอบทำ ทุกวันนี้เฉยๆกับสิ่งนั้นไปหมด กินก็ยังขี้เกียจกิน หรือปัญหาหลักมาจากงานที่ทำ ผมใช้ชีวิตทำงานซ้ำเดิมๆ วนๆ มา 12 ปีได้เลยรู้สึกเบื่อมั้ง ...อะไรๆ ที่น่าเบื่อเมื่อ มันจบลงวันนี้ พรุ้งนี้มันก็จะเริ่มต้นอีกครั้ง มันก็วนเป็นลูป ซ้ำไปซ้ำมา รู้สึกว่าตัวเองเหมือนเครื่องจักร ทำอะไรซ้ำซากๆ เดิมๆ รอวันเสื่อมสภาพของร่างกายตัวเองไปเรื่อย ซึ่งมันไม่โอเคเลย เบื่อหน่ายสิ่งรอบข้างไปหมด ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า...แต่ก็ไม่ได้คิดจะฆ่าตัวตายนะ แค่ไม่อยากตื่นมาเจออะไรเดิมๆ...ขนาด เฟสบุ๊กก็ยังเบื่อ เลิกเล่นไปเลย ปัญหาหลักก็คือมันหาสาเหตุที่เป็นแบบนี้ไม่ได้ ก็เลยไม่รู้จะแก้ปัญหาบ้าๆนี้ยังไงดี...เซ็งจิตว่ะ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น